Roos, 23 maart 2009
Honduras , El Progreso

5e keer makkelijker?

Lieve allemaal,

Vanuit Honduras zijn jullie al van me gewend wat minder te horen van mij. Ik vind het lastig uit te leggen wat ik hier doe en het zijn geen spannende heftige avonturen die ik hier beleef en als je hier niet geweest bent, is het ook moeilijk te bevatten. Ik merk dat ik het deze keer moeilijk heb met zon korte tijd hier, met kids maar beetje kunnen helpen en ze weer achter laat. Gelukkig zijn mijn ouders er voor het steuntje in de rug, maar verdrietig word ik er wel van als ik bedenk dat ik ze hierna misschien niet meer zie omdat ze weglopen, dat ik zo hard kan proberen ze iets te leren maar dat ze toch vooral zelf moeten willen en ik kan ze motiveren maar of het iets uitpakt? En ik besef steeds meer hoe gelukkig ik mezelf mag prijzen met alle kansen die ik gekregen heb en alle liefde ook vooral.

Wat doe ik hier nu zo al? Helpen met wassen, eten etc in voedingscentrum, huiswerkopdrachtjes in las flores geven (bezigheidstherapie) maar ook gewoon hart onder de riem steken (ze zitten daar toch met een heftige geschiedneis, zonder ouders of liefde die dat kan compenseren). Op La montana helpen met huiswerk engels en wiskunde of spaans (en dat is allemaal vaak nog zo makkelijk niet). Verder ben ik met nieuwe pronino vrijwillgers (dus de kinderen zelf) naar het voedingscentrum geweest en ze vonden het fantastisch om met de kids te spelen of ze te verzorgen (eten geven en zelfs luiers omdoen werd gepribeerd en dat gaat met veiligheidsspelden hoor! niet echt met sterkste kant haha). Echt heel ontroerend om hen met babies te zien. En probeer je eens in te denken hoe het moet voelen dat je de omgeving herkent omdat je zusjes daar vroeger zaten en je geen idee hebt hoe het met hen gaat en waar ze nu zitten (kijken of ik iets kan achterhalen).
Verder ook Rode Kruis proberen.
Daarnaast laten we hen fotos van de omgeving maken, van hun thuis, hun school, hun dieren, zichzelf zodat ze trots kunnen zijn op wat ze hebben en doen. Leren hoe ze met multimedia omgaan, organiseren van het hebben van een foto van elk kind en vervolgens natuurlijk beeldmateriaal! Want er komen 2 kids naar Nederland, jullie begrijpen hoe blij ik ben, want het zijn ook nog eens 2 favorieten van me! Dus in mei zul je me wat minder zien, alhoewel ik ze bijv ook graag mijn huis en utrecht zou willen laten zien.
ow en ook leuk, zondag gaan we als laatste dag met 5 kinderen naar natuurpark Punta Sal in Tela (Tina)en dan zien we dus misschien dolfijnen, apen etc, jungle, snorkelen en zien de kids iets van toerisme in eigen land want ze kennen vaak niet meer dan geboortedorp en stad waar ze nu wonen en ooit een keertje dagje strand.

Okee genoeg, heb dus best moeite met het verlaten van honduras en dat is over een week al. Dan weekje in Chicaglo voor bruiloft en dan land ik op 7 april met ouders (vanuit Houston (continental 58?) om 820 am. maar ik verheug me ook zeker op jullie weer zien en leuke dingen doen en update over een ieders leven! Ik ga trouwens niet kopen in adam dus mocht je een huisgenoot in Adam zoeken, let me know!

Liefs en dikke kus

Naar Roosinhonduras in Honduras bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl